بی ادعا

هر چه نوشتم انگار ثبت نشد دلم گرفت چونکه نگارشم را با این هدف نگاشتم که بماند ومن دوست دارم که بدانم حضورم را خداوند برای ثبت چه در این ایام دوست دارد من که لب بر لبانش اورا دوست دارم من از زلزله نوشتم که گاهی آهسته وگاه بزرگتر و واکنش ما بیشتر . ومن در بطن زندگیم عاشقانه درود دارم بر ارواح پاک شهدا ما آنهارا صدا شاید بزنیم ما خواستار همنشینیشان باشیم واین تسلیم شدنهارا برما وجهی تحمیل نیست ومن اراده دارم که در این دشواری راه کمی توسل عاشقانه بنمایم که نظربرما دارد این حکیم بی ادعا .سرم کمی درد می کند و با او می شود کجاوه نشینش شد .زلزله اگر اتفاق بیفتد انگار که مافیای مسابقه دوباره همدیگر را گم می کنند و شهروند مسابقه در درایت این وضعیت ادامه مسابقه را با امید بیشتر می دهد راستی که کبریایی است عرش خدا که ما در انتظار درک این حکمتها درمانده هستیم .مقوله ها را باید نوشت تا درک شوند انگار که مادری در واژه واژه ابراز محبتش فراتر از عشقهای مجازی آشیان بر مهر کودکش ساخته وچه متین است بودن در سراشیبی های زندگی ومن قفلهای مجسمه ای هستم که با جانم جان گرفته و پندار بر پندارم بسته . سلام بر آمین گوی طراوت راهم ، سلام بر جامه پوش ادیانهای نبوی وسلام بر او که خواهد آمد .

مدرس...